Wabi-sabi fotografie

Ik heb iets met Japan. Ik beoefen en geef les in Reiki, ik beoefen en geef les in Aikido en de Taoïstische filosofie is mijn favoriete bron van inzichten hoe ik mijn leven kan leven. Al is Taoïsme van oorsprong niet Japans maar Chinees. Maar desalniettemin is Taoïsme heel populair in Japan. Maar wat is wabi-sabi? Eén van de grondslagen in het Taoïsme is leven in het “nu”. Wabi-sabi onderschrijft dat ook. Wabi-sabi staat voor het vinden van schoonheid in het onvolmaakte en het vergankelijke. Wabi kan worden vertaald naar rust, onbevangenheid en eenvoud, sabi is accepteren dat alles altijd verandert en altijd eindigt. Op deze pagina vind je wabi-sabi fotografie…, foto’s waarin je het vergankelijke van sabi en de oprechte eenvoud van wabi kunt ontdekken.

Vergankelijkheid bij Theo Reitsma Recycling

Vergankelijkheid bij Theo Reitsma Recycling

Ik ken Theo Reitsma niet, maar enige jaren terug was ik op zijn sloopbedrijf in Kootstertille te vinden. Nou ja…, sloopbedrijf is een misschien enigszins ouderwetse omschrijving. Het is een recycling-bedrijf. Samen met nog een paar andere fotografen waren we daar de vergankelijkheid van de dingen aan het fotograferen. Dat lukte wel, want er werd daar op dat moment een grote kotter gesloopt. Of gerecycled. En kotters zijn van ijzer gemaakt en ijzer roest. Vergankelijker kan bijna niet. Het zoute water waarin kotters meestal hun werk doen vreet in razend tempo door ijzer heen. Totdat er niets meer overblijft.

Wabi sabi - Wabi sabi in Remonville

Wabi-sabi in Remonville

Ik ben nu in totaal zes keer een week met Nelleke en haar ouders, drie zussen en bijbehorende aanhang naar de slagvelden van de Eerste Wereldoorlog geweest. De slagvelden rondom Verdun…, in 2008, 2010, 2013, 2015, 2017 en in 2019. In 2015 verbleven wij in het plaatsje Remonville, midden in de Argonne waar het Amerikaanse leger in 1917 voor het eerst vocht. Fransen houden zich niet bezig met de bijna aan dwangmatigheid grenzende keurigheid die je in Nederland veelal ziet, en dat zie je prima terug in het pleisterwerk van de meeste huizen in het noorden van Frankrijk. Alles is eindig…, wabi-sabi.

Stuifsneeuw op ijs

Stuifsneeuw op het ijs

In Nederland zijn weinig dingen vergankelijker dan ééndagsvliegen en ijs in een sloot. In moderne winters heb je zomaar ineens een laagje ijs en de volgende dag is het verdwenen. Patronen gemaakt door stuifsneeuw zijn in ieder geval wel vergankelijker. Eén klein zuchtje wind en het patroon is alweer anders. Wabi-sabi op het ijs. Als parttime schaatsliefhebber heb ik geen voorkeur voor sneeuw op het ijs. Onder een laagje sneeuw wordt geen schaatsijs gevormd. Als zo-nu-en-dan-fotograaf kan ik stuifsneeuw op ijs dan weer wel erg waarderen.

Hedera door roestige golfplaten

Hedera door roestige golfplaten

De natuur heeft altijd het laatste woord. Zeker in de vorm van de fraaie klimop met de naam Hedera. Ik heb dezelfde klimop als op de foto, de Hedera colchica arborescens,  enkele jaren terug van onze woning gehaald. Je vindt nu nog de sporen in de steen van de buitenmuren terug. Dit is een hardnekkige woekeraar. Ik heb deze foto gemaakt in het Noord-Franse dorpje Remoiville, nabij het dorpje Louppy-sur-Loison waar ik in de herfst van 2019 met de familie van Nelleke een week op vakantie was. De woning op deze foto was fraai afgewerkt met roestige, metalen golfplaten. Maar één heel klein gaatje is voor de natuur voldoende om de onteigening te starten. En een Hedera weet daar wel raad mee. Waardoor het schuurtje uiteindelijk veel mooier wordt. Echt wabi-sabi!

Wabi-sabi schaal

Wabi-sabi schaal

Sinterklaasavond in 2016. Mijn schoonmoeder had een prachtige schaal voor mij gekocht, gemaakt van een soort van zacht beton. Het is nooit verstandig een schaal van zacht beton onderin een jute zak te leggen, daarop vervolgens een stuk of 20 andere cadeautjes te stapelen en de jute zak vervolgens ergens op een harde vloer te plaatsen. Toen de schaal uit de zak kwam was mijn schoonmoeder dan ook in veel staten. Ik dacht…, dit is toch een prachtig voorbeeld van wabi-sabi. Met een beetje sterke lijm kon ik de oorspronkelijke aard van de schaal in ere houden. Er kunnen namelijk nog steeds net zoveel dingen in als vóór de grote scheuring.

Twee stappen

Twee stappen

Zijn het twee stappen? Of zijn het twee pootafdrukken en één stap? De maagdelijke laag sneeuw in onze tuin laat op sommige plekken het tuinleven in de winter zien. Ik denk dat hier een merel langs is geweest op zoek naar voedsel. Voedsel vinden gaat bij ons in de tuin overigens wel lukken. Ik laat de tuin vanaf de herfst helemaal verwilderen. Ik ruim niets meer op. Alle zaden blijven aan de planten zitten zodat in Nederland overwinterende dieren wat meer te eten hebben. Daarnaast voeren we heel veel bij met vogelpindakaas, zaden, pinda’s en stukjes appel. In de hoop dat al die vogels in ruil bij ons gaan broeden in het nieuwe voorjaar. Je kunt nog zo’n mooie tuin hebben, zonder dieren stelt het niets voor.

Wabi-sabi kamp Marguerre

Kamp Marguerre

Niets blijft altijd hetzelfde. Alles is vergankelijk. Zelfs Deutsche grundligkeit. Vlakbij het Franse dorpje Loison vind je nog steeds een heel rijtje Duitse bunkers in de bossen. Een betonnen dorp. Opvallend goed bewaard gebleven, maar toch aan verval onderhevig. ‘Lager Marguerre’ was onderdeel van een betonfabriek, zo’n 10 kilometer achter het front. Het kamp werd in de Eerste Wereldoorlog door de Duitsers gebruikt als testopstelling voor verschillende samenstellingen beton. Beton wat voor bunkers en stellingen werd gebruikt. Er was ook een veldhospitaal te vinden en het kamp werd daarnaast gebruikt als rustplaats voor soldaten.

Wabi-sabi in Romagne-sous-Montfaucon

Wabi-sabi in Romagne-sous-Montfaucon

Als je jezelf ook maar een heel klein beetje ingelezen hebt in de Eerste Wereldoorlog ken je dit dorpje. Romagne-sous-Montfaucon. Hier vind je een Amerikaanse begraafplaats die groter is dan het dorpje zelf…, er liggen niet minder dan 14.246 gesneuvelde soldaten in hun laatste rustplaats. In de Argonne, waar de Amerikanen hebben gevochten, is nog veel te vinden wat doet herinneren aan de verschrikkingen die er van 1914 tot en met 1918 plaats hebben gevonden. De Fransen doen niet heel moeilijk over in de uitgestrekte bossen gevonden ijzeren platen. Daar worden gewoon schuurtjes van gemaakt.